("က"ကြီး အတွေး)
တောက်! လူတွေများ တော်တော်ကို မကောင်းတာ ငါ့လိုမြန်မာစာရဲ့ မြန်မာစကားလုံးတွေထဲမှာ ပထမဆုံးနေရာ ရှိတဲ့သူကိုမှ ကုန်းကုန်းကွကွ ဖြစ်အောင် လုပ်ထားတယ် ငါမှာဒီလိုကြီး နေရတာပင်ပန်းလှပြီ နှစ်ပေါင်းလည်း မနည်းတော့ပါဘူး ခါးတွေလဲညောင်းလှပြီ။ ဟွန်း! ဘာမဟုတ်တဲ့ "ယ" တို့များကြတော့ ကျောခင်းပြီး အိပ်ချင်တိုင်း အိပ်နေတာ ငါ့မှာတော့ လူတွေတော်တော်များများရဲ့ အသုံးပြုတာကိုလည်းခံရနဲ့ လူတွေကလဲ ကိုယ်ချင်းစာစိတ်ကို မရှိဘူး သူတို့သုံးတိုင်းသုံးတိုင်း ငါ့မှာ ကုန်းကုန်းပြရတာ ဘယ်လောက် ရှက်စရာကောင်းလဲ ငါတအားရှက်တာဘဲ အဟီးဟီးဟီ...."က" ဘဝကြီးကို ရုန်းထွက်ချင်လှပါပြီ ဝဋ္ဋ်ရှိသရွှေ့တော့ ခံရပေဦးမပေါ့ကွာ...တောက်!!!
("ယ"ပလက် အတွေး)
ဘယ်နယ်ဗျာ! ခင်ဗျားတို့ဘဲ စဉ်းစားကြည့် မြန်မာစာ စကားလုံးတွေထဲမှာ ကျွန်တော်ဟာ အမြဲပက်လက်ကြီးနေနေရတယ် ကျောကြီးဆန့်ပြီး လူမမာလိုနေနေရတာ ကြာလှပြီ လူတွေကလဲ ကျွန်တော့်ဆို "ဖုတ်လေတဲ့ငပိ ရှိလေရဲ့လား" လို့တောင်ထင်ရတယ် ပေးထားတဲ့နာမည်ကိုလဲ ကြည့်ပါဦး "ယပလက်" တဲ့ကြားကို မကြားချင်ဘူးဗျာ။ ပြီးတော့ပြောဦးမယ် ဟိုကောင် "က" ဒီကောင့်ကို ကြည့်မရတာကြာဘီ ထိပ်ဆုံးမှာ နေတယ်ဆိုပြီး ဘဝင်မြင့် နေလိုက်တာ ကျုပ်မှာတော့ ဒီကောင့်လို ခါးလေးကုန်းပြီး လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်သလို နေလို့မရတဲ့ဘဝ ကျွန်တော့်အဖြစ်က ဆိုးလွန်းပါတယ်ဗျာ အဟင့်ဟင့်...
ကိုစစ်ကိုင်း
0 ခုမှတ်ချက်ပေးထားတယ်။:
Post a Comment